Çanakkale’deki atalarının ruhuyla koştular, geri dönmeyi düşünmediler. 241 can Soğuk bir gecenin ayazında düşen çiğ damlaları gibi düştü toprağa. Özgürlüğümüz için, demokrasimiz için, geleceğimiz için, bizim için Vatan edilmiş topraklar için…

İstiklali ve istikbali için ayağa kalkmıştı artık Asım’ın nesli
Asım'ın nesli diyordum ya nesilmiş gerçek:
İşte çiğnetmedi namusunu,
çiğnetmeyecek. Şüheda gövdesi, bir baksana dağlar, taşlar...
O rükû olmasa, dünyada eğilmez başlar.

Unuttukları bir şey vardı. Milleti unuttular, Bu toprakların nasıl kahramanlar yetiştirdiğini unuttular. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün Gençliğe Hitabe ’sindeki “Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin!” öğüdüne sadık kaldığımızı unuttular.